دانشجو؟

همان روزي که فرزندم بشد وارد به دانشگاه // برآمد از درون سينه ام از غصّه وغم آه
بشد دانشجوي آزاد ومن دربند وبيچاره // چرا که نيک مي دانم هزينه ساز و سرباره
ازاين پس الوداعي بايدم با خنده و شادي // وبا هرچه پس انداز وحقوق و پول وآزادي
شروع گرديد دوران رياضت ، سختي و حرمان // هرآن چيزي بنا کردم بشد درلحظه اي ويران
زدم چوب حراج بر فرش و تخت و تي وي رنگي // همه چيزم بشد قرباني اين کار فرهنگي
به خون دل نمودم جور، پول ثبت نام او // حديث و داستان و قصّه بود، موضوع وام او
از آن ترسم که تا پايان تحصيلات فرزندم // وتاگيرد ليسانس خويش اين دردانه دلبندم
نه سقفي روي سر باشد نه فرشي زير پاي من // به جاي خانه گردد محبس و زندان سراي من
شود او فارغ التحصيل و ساقط گردد از من حال // شود« جاويد» دراو حسرت شغل و زمن هم مال